Tottenham got revenge in their quest to win the Champions League by winning 3-1 against Internazionale. In other games: Twente 2 Bremen 0, H. Tel-Aviv 0 Schalke 0, Benfica 4 Lyon 3, Valencia 3 Rangers 0, Manchester United 3 Bursaspor 0,

Rubin 0 Panathinaikos 0, Kobenhavn 1 Barcelona 1, Roma 3 Basel 2, Bayern 4 CFR Cluj 0, Chelsea 4 Spartak Moskva 1, Marseille 7 Zilina 0, Auxerre 2 Ajax 1, Milan 2 Real Madrid 2, Braga 1 Partizan 0 and Shakhtar Donetsk 2 Arsenal 1.

Matchday 5 will happen on November 23-24 when Inter Milan will continue its quest to repeat as champions as they play Twente.

A man in Wisconsin has lost his father´s and grandfather´s ashes, which he kept in his car. Shawn Leslie parked his car in a lot behind a diner, but the owner of the lot never gave him permission to do so.After the vehicle was there for over six months, the lot´s manager, Ray Burris, called the police and had the vehicle towed. Leslie is a truck driver and was out of town. The towing company destroyed the car, including the relatives´s ashes.The company did not comment on the incident. A spokesman of the Wisconsin Towing Association, however, says that car owners should be informed before their cars are destroyed.

A court in eastern China has sentenced a man to death for knifing 29 children and three teachers in an attack on a kindergarten, state media reports.Xu Yuyuan was found guilty of attempted murder after a half-day trial at Taixing Intermediate Court in Jiangsu province, Xinhua reported.Xu reportedly said his motive was to vent his rage against society. It was not clear whether he would appeal.All 32 victims survived April’s attack at Taixing’s Zhongxin Kindergarten.China has been rocked by a string of school attacks in the past two months, in which dozens have been killed or wounded.China’s Premier Wen Jiabao has said the attacks show the country has “social tensions” which must be addressed.The education ministry has ordered all schools to upgrade their security facilities, teach students about safety and ensure that young children were escorted home.Some local police authorities have distributed steel pitchforks and pepper spray to security guards in schools but such measures are considered expensive and their effectiveness is unproven.But Mr Wen told a Hong Kong television channel on Thursday that as well as boosting the security presence, China needed to “handle social problems, resolve disputes and strengthen mediation at the grassroots level”.Discourage copycats?On Wednesday, seven children thought to be under the age of six and two adults were hacked to death at a kindergarten near Hanzhong city in Shaanxi province. The attacker later killed himself, Xinhua reported.In March, a man stabbed to death eight pupils at a school in Fujian province. He was executed soon afterwards.China has in the past had a comparatively low rate of violent crime, meaning the recent violence has been all the more shocking.There has been much speculation on the cause of the attacks, with some blaming inadequate provision for people with mental health issues.Others have suggested the attacks are a form of revenge on society by individuals with no outlet for their anger in a political environment heavily controlled by the ruling Communist Party.Reports in official media have generally played down any wider causes for the school attacks, portraying them as isolated incidents perpetrated by disturbed individuals.

Jesus Christ was hit by a car last week in Massachusetts when a woman driver failed to yield the right-of-way to a pedestrian at a crosswalk.When police checked the man´s ID, they discovered that the man´s legal name was in fact Lord Jesus Christ.Jesus miraculously escaped serious harm, receiving only minor injuries to his face, which he was treated for at a local hospital.

At least 10 Democratic members of Congress have been threatened since the passage of sweeping health care reform legislation. The brother of one Congressman had a propane line cut at his home, and threatening messages have been left at their offices.A brick thrown through the window of a Democratic office in New York state had a note attached, reading: “Extremism in defense of liberty is no vice,” a rough quote of 1964 Republican presidential candidate Barry Goldwater.Congressman Bart Stupak received numerous phone calls and faxes full of obscenities and threats, one fax reading, “All Baby Killers come to unseemly ends Either by the hand of man or by the hand of God.”

AMSTERDAM – The Dutch coalition government collapsed Saturday over irreconcilable differences on whether to extend the Netherlands’ military mission in Afghanistan.Prime Minister Jan Peter Balkenende announced that the second largest party in his three-party alliance is quitting, in a breakdown of trust in what had always been an uneasy partnership.Balkenende made no mention of elections as he spoke to reporters after a 16-hour Cabinet meeting in The Hague that ended close to dawn.However, the resignation of the Labor Party would leave his government with an unworkable majority, and political analysts said early elections appeared inevitable.Balkenende said his Christian Democratic Alliance would continue in office together with the small Christian Union, and would “make available” Labor’s cabinet seats. But he did not spell out his intentions.The coalition, elected to a four-year term, marks its third year in office on Monday.”Where there is no trust, it is difficult to work together. There is no road along which this cabinet to go further,” Balkenende said.Uncertainty over Dutch soldiersThe political outcome also left uncertainty over the fate of the 1,600 Dutch soldiers in the southern Afghan province of Uruzgan, where they were deployed in 2006 for a two-year stint that was extended until next August.Labor demanded that Dutch troops leave Uruzgan as scheduled. Balkenende’s Christian Democratic Alliance wanted to keep a trimmed down military presence in the restive province, where 21 soldiers have been killed.”A plan was agreed to when our soldiers went to Afghanistan,” said Labor Party leader Wouter Bos. “Our partners in the government didn’t want to stick to that plan, and on the basis of their refusal we have decided to resign from this government.”NATO recently sent a letter to the government asking if it would consider staying longer — a move that the Western alliance normally would do only if it had a clear signal of agreement.”The future of the mission of our soldiers in Afghanistan will now be in the hands of the new Cabinet,” said Deputy Defense Minister Jack de Vries.The split came after a buildup of tension over several weeks between Balkenende and Bos, the finance minister, mainly over Afghanistan and the government’s earlier political support for the war in Iraq.”This is the end of this cabinet,” said Andre Rouvoet, leader of the third coalition party. He said Queen Beatrix, Holland’s ceremonial head of state who will formally accept the resignations of the Labor ministers on Saturday, “will ask the remaining ministers to prepare for elections.”Uncomfortable allianceIt was an uncomfortable alliance of convenience from the start, with the Balkenende and Bos exchanging unusually sharp barbs during the 2006 election campaign.The acrimony surfaced again during a parliamentary debate Thursday over Afghanistan, with the two government leaders in open discord in the face of concerted attacks by the opposition parties.Opinion polls suggest the Afghan war is deeply unpopular. Labor, which has been dropping in the polls, appeared determined to take a stand with next month’s scheduled local elections in mind.Bert Koenders, the Labor minister for overseas development aid, said his party was abiding by the government’s promise when it prolonged the Afghanistan mission last time — that it would be the last extension.”We are sticking the Cabinet decision of two years ago,” he said.An election within the next few months could see a further rise in power of the extreme anti-immigrant populist Geert Wilders, whose ranking in the polls rivals Balkenende’s.Balkenende has been prime minister since 2002, but he resigned twice before because of the country’s fractious political alignments. Source : Visit Website

Last Update : 01/16/2010 05:51 PMThe last thing Steve Julien remembers before blacking out beneath the rubble of his home was hearing rescue workers calling his name. The next thing he knew was waking up on a mattress in the home of Claude Surena, who is sheltering over 100 victims.Surena, a 59-year-old Port-Au-Prince pediatrician, said, “It was a blessing from God my house is safe.” The two-story structure has become a makeshift hospital where victims are treated with food and supplies salvaged from ruined houses.Besides their physical wounds — some grave — the victims show a high level of psychological trauma from the earthquake. “Sometimes they just start crying,” Surena said. “We still get some movement” from aftershocks that continue to shake the city.

Glaasje draaien
Ik heb altijd al geweten dat ik paranormaal was, dat ik met geesten kon praten. Maar dit had ik nooit aan zien komen…

"Natasja kom je?" riep Melanie. Ik was nog even bezig met een paarnotities op te schrijven. Ik rende naar Melanie. "Ik ben er al, ik bener al." zei ik hijgend. "Vanmiddag is het he!" zei Melanie opgewonden."Ja, ja nu weten we het wel!" zei ik. We liepen door de gangen. En hoemeer de woorden van Melanie me doordrongen, hoe banger ik werd. Zal hetwel goed gaan? Je weet maar nooit. Dadelijk vallen er dingen op degrond enzo. Het was de eerste keer dat ik geesten ging oproepen. Devragen vlogen door mijn hoofd…

Eenmaal bij Lotte thuis, waar we het zouden doen, begon ik er zin in tekrijgen. Het zou wel cool geweest zijn als ik dat tegen iemand hadkunnen vertellen, en de verbazingen te zien. Kon ik dat maar, hetnavertellen, zonder dat ik tranen in mijn ogen krijg. We liepen eendonker kamertje binnen. Er waren een stuk of zes man, schatte ik. Wegingen aan een grote tafel zitten. Melanie pakte het bord en iemandanders een glas. We maakten een paar vragen en we zouden de dode opavan Melanie zoeken. Ik zag de tranen in haar ogen springen, maar zehield zich flink. Iedereen legde zijn vinger op het glas. Lotte begonte praten. "Is hier een geest aanwezig?" vroeg ze. Er gebeurde niks. Zezei het nog eens. Nu begon het glas te bewegen. Het schoof naar "Ja".De spanning steeg. Weer begon Lotte te praten. "Kent u de opa vanMelanie?" vroeg ze. Het glas bewoog naar de H, de E, nog eens de E, deT, HEET, het glas schoof naar de H, de I, de J, HIJ. Toen stopte hetglas even. En weer bewoog hij. Dit keer naar de K, dan de A, dan de R,de E, en als laatste de L, KAREL. "J…Ja" zei Melanie. HEET HIJ KAREL?Had de geest gevraagd. Hij kende hem dus. Zo gingen we nog even door.Melanie kwam erachter dat hij zelfmoord had gepleegd door voor eentrein te springen. Hij zei ook dat hij 3 kinderen had. Melanie’smoeder, haar oom, en nog een onbekende. Hans Vermeer heette die. Hijwas ook al dood. We stopten even en gingen wat drinken in de keuken.Lotte wou glazen pakken maar ineens schrok ze ergens van. Wij dachtendat het een grapje was. Maar ze leek het te menen. Ik vroeg wat er methaar was. Ze zei niks, ze staarde maar voor zich uit. Ik werd bang enbegon haar door elkaar te schudden. Melanie kalmeerde me. Ik wilde naarde telefoon rennen maar iemand anders was me voor. De telefoon deed hetniet. De lijn was dood. Opeens viel er een glas kapot. Het was het glasdat Lotte vast had. Lotte was zelf ook op de grond gevallen. Ik wounaar haar toe rennen maar ineens stond er een man midden in de kamer.Ik kon dwars door hem heen kijken. Hij liep naar Lotte en tilde haarovereind. Hij streek met zijn hand langs haar gezicht en ze ontdooide.Ik keek achter me. Niemand had wat gezien. Noch dat Lotte "ontwaakte",noch dat de man in de kamer was. We besloten nog eens glaasje tedraaien. Toen we naar de kelder liepen bleef de heletijd maar één zinin mijn hoofd hangen: het was niet echt wat ik gezien heb, want niemandheeft het gezien. Maar diep in mijn hart wist ik dat dit zinnetjenergens op sloeg. We zaten weer aan de tafel. Nu kregen we contact meteen oudere man. Van ongeveer 60 jaar. In het begin begon hij aardig.Met bijvoorbeeld HALLO ALLEMAAL, IK KIJK OP JULLIE NEER. Maar laterwerd het vervelender. Hij zei dingen zoals JULLIE GAAN SNEL DOOD enz.Iedereen schrok. En niemand durfde verder te gaan. "Laten we morgenverder gaan" zei een onbekende stem. Ik kon niet wie het zei want hetwas te donker. Toen ik er over nadacht, merkte ik dat het helemaal geenmeidenstem was. Eerder een mannenstem. Ik dacht er verder niet bij na.Had ik er maar meer over gedacht. s’Avonds toen we in bed lagen hoordeik voetstappen. De deur ging open en een gestalte bleef in dedeuropening staan. Ik gilde en iedereen vroeg wat er met mij was wantblijkbaar niemand zag het. Alleen ik! Dit was heel eng. Ik zei maar datik me niet zo lekker voelde en ik wou slapen. Iedereen stemde in. Wegingen dus slapen. Nou, ik dus niet. Ik kon niet slapen. Ik dacht aanwat er gebeurt was. Ik had nooit gedacht dat ze écht contact op kondennemen. Heel eng gewoon. Lotte bleek ook nog wakker te liggen. Ze zalook wel nagedacht hebben over vanmiddag, want volgens mij wist zeprecies wat er was gebeurt. Ook al zei ze van niet. "Lotte?" fluisterik. Geen antwoord. Ik probeerde het nog eens maar nu iets harder."Lotteh!" fluister ik weer. Ze kreunde en ik draaide me om. Ik zal hetwel verkeerd hebben gezien. Nou ja, ik probeerde weer te slapen. Zondersucces natuurlijk. Ik zag de volgende ochtend de zon opkomen. Ik had dehele nacht niet geslapen. Iedereen sliep nog, maar ik ging naar debadkamer. Ik wist dat iedereen mocht douchen als het uitkwam, dus iksprong er snel onder. Toen ik klaar was zocht ik een handdoek. Zodra iker een had gevonden, ging ik mezelf in de handdoek wikkelen. Even geengeest-gedachten. Ik probeer net mijn hoofd leeg te maken toen de deuropen ging…

Het was Lotte. Ze kwam naar me toe en legde haar hand op mijn schouder."Ik weet nog precies wat er was gebeurt" zei ze. Die woorden bleven derest van de dag door mijn hoofd zwerven. Het was dus waar! Ik hadgeesten gezien…

De volgende ochtend toen iedereen wakker was, wilde ik zo snel mogelijknaar huis toe. Ik was bang geworden in dit huis. Ik had zin om thuis melekker in mijn dekens te wikkelen en in een heel diepe slaap te vallen,maar dat kon niet. We gingen weer naar de pikdonkere kelder met nualleen maar een kaars. De dag ervoor hadden we een kandelaar met vijfkaarsen meegenomen, maar nu maar eentje. Daardoor leek het nógdonkerder in die kamer. Het bord en het glas werden weer gepakt en webegonnen. Die dag hadden we contact met een vrouwelijke geest. Het gingeigenlijk nergens over. Ze had ook een paar vragen aan ons, die webraaf antwoordden. Toen zei ze dat ze misschien een keer langs kwam. Ikverstijfde maar de rest begon te lachen. Hou toch je mond, je weet nietwat ik meemaak…dacht ik. Maar ik zei het niet, nog niet. We haddendaarna contact met nog een vrouw. Van ongeveer 20 jaar. Ze wasomgekomen door een auto-ongeluk. Ze was Engels. We kletsten wat endaarna stopten we even. We gingen een film kijken. ‘White noise’heette die. Het ging, erg voorspelbaar, over geesten. We waren helemaalin de ban van geesten. Nou, de rest dan. Ik was alleen maar bang. In defilm kreeg je ook bandjes te horen die echt opgenomen waren. Het warenstemmen van overledenen. Ineens kreeg je een bandje te horen. “Hi,I’m Jessica. I died when I was 20. I can talk to people who are stillalive.� Hoorde je een vrouwenstem zeggen. Ik verstijfde. Dat was devrouw die wij hadden opgeroepen. Ik keek de hele film niet meer mee enwerd nu echt bang. Ik ging maar even popcorn pakken. Toen ik de keukenin liep, lag de hele vloer onder bloed. Ik gilde, maar de rest hoordehet niet of ze dachten dat het een grapje was. Ik rende terug en toenbleek dat ze er niet meer zaten! Zouden ze zonder mij de kelder ingegaan zijn? Dat zal toch niet? Ik liep naar de kelder. Ik ging delange trap af. Ineens sloeg de deur dicht, achter mijn rug. Ik was daarniet alleen, dat wist ik wel. Ik dacht niet na en rende de trap af. Ikging in een hoekje zitten en wachtte af. Op de tafel brandde de kaarsnog. Ik zag niet veel, maar wel dat er iemand aan de tafel zat. Eenwitte schim. Ik keek beter. Het leek op een vrouw. Ze zat daar maar, zezei geen woord. Ik kon niks zeggen, en amper bewegen. Toen ging de deuropen, en het werd zwart voor mijn ogen…

Toen ik weer bij kwam, zat iedereen om mij heen. “Gaat het?� vroegMelanie. Ik deed mijn mond open, maar er kwam geen geluid uit. Ik zagalles ook in een waas. Toen zag ik die vrouw weer, die aan die tafelzat, in een flits. En ik hoorde dat bandje weer. In mijn hoofd. Hetwerd me allemaal te veel. Ik hoorde Melanie nog net zeggen: “ik blijfbij je, wat er ook gebeurt�. Daarna zakte ik weer weg…

Ik werd wakker in een ziekenhuisbed. Ik was helemaal alleen in dekamer. Een zuster kwam naar me toe lopen. “En, hoe gaat het?� vroegze. “Wat doe ik hier?� vroeg ik. De zuster begon te lachen. “Jebent heel hard gevallen meid,� zei ze, “weet je dat niet meer?�.“Nee ik weet helemaal niks meer� zei ik. Ineens zag ik die vrouwweer voor me. Het werd weer even teveel en ik hoorde nog net een zusterroepen: “Kom snel er is iets met Natasja!�…

“Ik ben echt bezorgd over Natasja. Zou er iets zijn dat ze voor onsverbergt?� vroeg Melanie aan de rest. “Weet ik veel� zei Lotte,“hoe moeten wij dat weten?�. “Laten we bij haar langs gaan�stelde Helen voor. Iedereen stemde in en ze gingen naar het ziekenhuis.

Natasja lag op kamer 1313. Ze konden er wel om lachen. 13 was eenongeluksgetal. Toen ze de kamer binnenkwamen, was Natasja er niet.Alleen een oudere vrouw. “Hallo mevrouw, hier zou ene Natasja van deOnderkempen moeten liggen. Weet u hier meer van?â€? vroeg Lotte.“Natasja van de Onderkempen… hmm… goede vraag!â€? zei ze met eenzwakke stem, “Uche uche, ik ken helaas geen Natasja. Het spijtme…â€?. De meiden liepen naar een zuster. “Ehm, mevrouw? Waar ligtNatasja van de Onderkempen?â€? vroeg Melanie. “Ik zal even voorjullie kijken in de computer.â€? Zei de zuster en ze liep weg. Demeiden achtervolgden haar. “Nee sorry, er ligt alleen maar eenNathalie van de Overkempen. Die ligt op kamer 1313.â€? Zei de zuster.“Maar, heeft er wel een Natasja van de Onderkempen gelegen?â€? VroegHelen. “Nee ook niet.â€? Zei de zuster. De meiden vonden het tochraar. Ze hadden zelf dit ziekenhuis gebeld. Ze besloten om mijn moederop te zoeken bij haar thuis.

Ze belden aan en mijn moeder deed open. Mijn moeder was verbaasd dat zehier waren. “Waar is Natasja?� vroeg mijn moeder. “Dit meen jeniet he? Dat wouden wij ook aan u vragen!� Zei Lotte met een zwakstemmetje. Ze legden alles uit wat ze dit weekend gedaan hadden. Mijnmoeder was erg boos en de meiden zagen ook in dat het niet slim was. Zebesloten de politie te bellen. Ze zetten een zoektocht uit. Zondersucces helaas. Ze gingen maar naar huis en ze schrokken zich echt doodvan wat ze daar aantroffen. Daar, op de grond, lag de ene persoon dieze de heletijd zochten. Daar lag ik. Halfdood. Ze belden meteen hetziekenhuis en er kwam een ziekenwagen aan. Ik werd ingeladen en zereden weg.

Een maand later was alles weer normaal en iedereen was weer blij dat ikhet had overleefd. “Jullie weten echt niet wat ik allemaal hebdoorgemaakt. Dat vertel ik nog wel, maar nu moet ik het eerst zelfverwerken.� Zei ik…

Einde